شاید برای تو ام سؤال شده باشه که چرا خیلی از موقع ها بدون اینکه واقعاً نیازی داشته باشی یا واقعاً گرسنه ت باشه تا مثلاً ی غذایی رو بخوری، یا بدون اینکه حوصلت سررفته باشه که مثلاً گوشی دست بگیری که بازی ای کنی یا توی شبکه های اجتماعی بگردی یهو میبینی که پای یخچالی و داری دنبال غذا میگردی یا چیپس رو باز کردی و داری میخوری یا توی اینستاگرام داری اسکرول میکنی!

و یهو به خودت میای و میبینی 2/3 ساعته که توی ایسنتاگرام بودی و حواست نبوده

یا چندتا چیپس و اسنک و چرت و پرت رو خوردی ولی نفهمیدی چطور🫥

این وضعیت زمانی پیش میاد که محیطت پر باشه از عوامل و محرکاتی که تورو به این عادت های بد برمیگردونه!

عادت های بدی مثل خوردن غذاهای چرت و پرت و مضر، اعتیاد به فضای مجازی و اعتیاد های دیگه مثل اعتیاد به پورن، اعتیاد به الکل یا مواد مخدر و… هم الگوی مشابه با همین 2 اعتیاد اولی دارن که گفتم.

کسی که میخواد اعتیاد به الکل یا مواد مخدر رو ترک کنه و محیطش رو پاکسازی نمیکنه… دروغ میگه که میخواد ترک کنه!

چرا برای ترک یک عادت بد باید عوامل مرتبط با حس لامسه رو حذف کنیم؟

حذف عواملی که با حس های لامسه ما مثل چشم و بینی ارتباط برقرار میکنن به شدت مهمن، چرا که وقتی

• گوشی مثلاً دم دست باشه

• غذای مضر مثل چیپس روی میز باشه

• الکل یا ماده مخدر روی میز ناهار خوری باشه

چطور توقع داری که بتونی جلوی خودت رو همش بگیری و بهشون جذب نشی؟

ی سؤال خیلی مهمی که توی ترک هر عادتی شخص باید از خودش بپرسه اینه که: من چه چیز یا چیزهایی رو دیدم یا بو کردم که باعث شد تا میل انجام اون عادت بد بهم دست بده؟ چی باعث شد تا اون خواسته به‌وجود بیاد؟

و وقتی به جواب این سؤال رسیدی اون عوامل رو مدیریت، حذف، مخفی یا جایگزین کن.

ایجاد اصطکاک یا حذف دسترسی به عوامل تحریک

یکی دیگه از عوامل مهمی که باعث جلوگیری از هوس یا امیال میشه، ایجاد اصطکاک و سختی برای دسترسی به عوامل تحریکه!

یعنی چی؟ یعنی اینکه اگر میخوای ی عادتی مثل اعتیاد به شبکه های اجتماعی رو ترک کنی راهکارش اینه که تا جایی که میشه اون شبکه های اجتماعی رو حذف کنی و اگر بنا بر دلایل خیلی حیاتی و مهم نمیتونستی که حذفش کنی، دسترسی بهش رو سخت کنی… مثلاً اگر نمیتونی اینستاگرام رو بنا بر همون دلایل حیاتی ای که داری حذف کنی… پس از اکانتت توی همه ی دیوایس های دیگه (گوشی و لپ تاپ های دیگه) خارج شو و فقط توی ی دیوایس نگهش دار و اون دیوایس رو فقط برای ی تایم خاص قابل دسترس بذار و زمانی که نباید اینستا گردی کنی ببرش بذارش توی حال، یا توی ماشین یا توی گاوصندوق و کلیدش رو بده دست کس دیگه

یا  با این اپلکیشن های واسط برای اینستاگرامت رمز بذار و رمزش رو هم فقط کس دیگه غیر از خودت بدونه، تا اون تایم برات باز کنه استفاده کنی بعدشم قطع بشه!

خلاصه سطح دسترسی رو غیر ممکن یا انقدر سخت کن که ذهن ناخوداگاهت هر دم بیل نره سمت اون چیزی که میخوای ترک کنی، این میشه اصطکاک ایجاد کردن.

که به شدت کاربردیه، البته به نظر من ی سری چیزا کلا حذف بشه خیلی بهتره تا اینکه بخوایم براش اصطکاک ایجاد کنیم.

شناسایی زمان های تحریک پذیری

یکی دیگه از مهم ترین قواعدی که باید توی این پست بهش اشاره کنم تا واقعاً بتونی امیال رو مدیریت کنی تا به ناکجا اباد نکشونت، بحث شناسایی زمان های تحریک پذیری هستش.

• بعضی ها شب ها تحریک پذیر ترن

• بعضی ها وقتی تنهان

• ی عده وقتی استرسی میشن، ی عده ممکنه وقتی خشم بهشون غلبه میکنه

• ی سری هم بعد از کار و توی تایم فراغت تحریک پذیرن

• ی عده ام وقتی حوصله شون سر میره

در کل اینو بدون که ی زمان تحریک پذیری نسبت به اون ماده اعتیاد اور داری پس اونو بشناس!

و وقتی که این تایم رو شناسایی کردی تموم عوامل تحریک رو حتی اگر خیلی کم هم تحریک زا هستن، از خودت دور کن

ی تکنیک کاربردی وقتی که این تایم برات ایجاد شده و حوصله ت هم سر رفته و یا خیلیم کششت زیاد شده هستش که اسمش حالت جنگندگی یا beast mode هست که قبلاً دربارش توضیح دادم و پیشنهاد میکنم از این لینک استفاده کنی و بخونیش، توی اون زمانا حسابی بدرد بخوره!😉