به نام خدا سلام دوستان، امیدوارم که حالتون خوب باشه
در ادامه ی مباحث علمی و تحقیق محوری که درباره دوپامین و نقش مغز در ترک و ایجاد یک عادت داشتیم 

امروز میخوام که بیشتر درباره ی پریفرانتال کورتکس (قشای جلوی مغز) که قبلا توی این پست یکمی توضیحش دادم، بیشتر صحبت کنم

پریفرانتال کورتکس (قشای جلوی مغز) چیه؟

ببینید پریفرانتال کورتکس قسمتی از مغز ما هستش که در قسمت جلوی سر ما قرار داده و وظیفه سبک یا سنگین کردن یا بررسی تصمیمات مارو بر عهده داره، یعنی چی؟ یعنی اینکه وقتی شما میخواید کاری رو انجام بدین قبلش درباره پیامدهای مثبت یا منفی اون فکر کنید!

هرچقدر اینکار رو بیشتر انجام داده باشین و ب قولی احساسی عمل نکرده باشین این بخش از مغزتون به نحوی فعال تر از بقیه ی افراد بوده اما ایا قوی تر هم بوده؟ این به میزانی هست که اون بخش از مغز، شمارو مجاب کرده باشه تا اون کار بد یا خوب رو انجام داده باشین!

رابطه ی بین پریفرانتال کورتکس (قشای جلوی مغز) و کنترل نفس چیه؟

خب حالا برای اینکه بهتر متوجه بشیم که رابطه ی بین کنترل نفس و پریفرانتال کورتکس (قشای جلوی مغز) چیه، بزارید یکم علمی تر صحبت کنیم

ببینید وظیفه ای که این قسمت از مغز داره اینکه که به عنوان یک نجاتگر عمل میکنه و در این جایگاه قرار میگیره یعنی چی؟ یعنی اینکه به مدارهای پاداش دهی مغز مخصوصا هسته آکومبنس که مسئول جایزه داده به مغز ما هست فرمان میده که به این دلایل فعلا دست نگه داره و سمت اون ماده لذت بخش نره حالا این ماده لذت بخش هرچیزی میتونه باشه مثل الکل، مواد مخدر، پورن یا حتی لذت های سازنده و حلال

مثلا ممکنه فرد مریض باشه و نتونه مثلا اب سرد بخوره، خب اتفاقی که میفته اینه که پریفرانتال کورتکس (قشای جلوی مغز) به هسته ی آکومبنس فرمان میده که به این دلایل و این پیامده های بد بلند مدتی که ممکه تجربه بدنت، ارزش نداره که اب سرد بخوری چون مریض تر میشی یا مدت مریضیت طولانی تر میشه پس دست نگه دار! 

و هرچه پریفرانتال کورتکس (قشای جلوی مغز) قوی تر باشه قدرتش بر هسته آکومبنس غلبه میکنه و نمیزاره که اون بخش انسان رو به فنا بده!

چند وقت پیشا هم دانشمندا ی سری آزمایشات مغزی مثل MRI و ... گرفته بودن از افرادی که خیلی کنترل میکردن رفتاراشون و ی سری دیگه از افرادی که زیاد اهل کنترل نفس یا self-control نبودن و نتیجه خیلی جالب بود! افرادی که رفتارهاشون رو کنترل میکردن و به خیلی از لذت های سطحی نه گفته بودن این بخش از مغزشون یعنی پریفرانتال کورتکس (قشای جلوی مغز)  به مراتب فعال تر و قوی تر شده بود!  

و ضعف همین قسمت از مغز باعث شده بود تا این افرادی که اهل کنترل کردن رفتار ها و کنش هاشون نبودن دچار خیلی از عادت های بد شده باشن 

چون مغز انسان همیشه به راحتی و چیزی که دم دسته کشش داره تا اینکه بخواد بره وقت بزاره و چیزی که عمق داره رو بدست بیاره

سر همینم هست اگر آدم کنترل نفس(خود) یا همون کنترل رفتار یا "قدرت نه گفتن" نداشته باشه به فنا رفتنش قطعیه!

حالا بریم سراغ اینکه

چه عواملی باعث ضعیف شدن پریفرانتال کورتکس (قشای جلوی مغز) میشن؟

کم خوابی (یک انسان بالغ باید حداقل روزی بین 6 تا 8 ساعت بخوابه)

 استرس و فشار های عصبی

استفاده از مواد مخدر یا الکل

عدم تمرین کردن برای کنترل رفتارها (مثلا تا ی فکری میاد چه منفی چه مثبت فرد سری میره انجامش میده، در صورتی که باید کم کم تمرین کنیم تا قبل هر رفتاری چند دقیقه به مزایا و معایبش فکر کنیم!)

چه عوامی باعث قوی تر شدن پریفرانتال کورتکس (قشای جلوی مغز) میشن؟

خواب کافی

دوری از استرش و فشار های عصبی

حذف و ترک مواد مخدر و الکل

تمرین کنترل رفتار ها

مدیریت زمان 

زندگی با نظم 

تمرینات ذهنی مثل مدیتیشن 

حذف محرکات بازگرداننده به رفتارهای بد 

این عوامل باعث میشن که ذهن ما کم کم توانایی کنترل کردن رفتارهامون رو یاد بگیره و هرکاری رو یهویی انجام نده!

اگر بخوام نتیجه گیری کنم و در واضح بهتون توضیح بدم که این بخش از مغز دقیقا کارش چیه باید بگم که پریفرانتال کورتکس (قشای جلوی مغز) مرکز فرماندهی مغز شماست و تصمیماتتون هم در این قسمت گرفته میشه! اینکه حالا ما چقدر بخوایم به این بخش از مغزمون بها بدیم بسته به کارهایی هست که در طول روز انجام میدیم! یعنی آیا عواملی که این بخش رو ضعیف میکنن رو حذف میکنیم، یا آیا عواملی که باعث قوی تر شدن این قسمت میشن رو میاریم و توی سبک زندگیمون می گنجونیم یا نه؟