سلام دوستان، امیدوارم حالتون خوب باشه 😊

خیلی از آدم‌ هایی که پورن تماشا می‌کنن، یه باور اشتباه توی ذهنشونه
اینکه:

من پورن می‌ بینم چون می‌خوام حالم خوب بشه، انگیزه بگیرم، یا بقول معروف عشق و حال کنم!

اما واقعیت چیه؟
واقعیت اینه که پورن دقیقاً برعکس این کارو باهات می‌کنه!

مخصوصاً وقتی ذهنت به پورن شرطی شده باشه.

یعنی هر وقت:

• حالت گرفت

• خسته شدی

• بی‌ حوصله بودی

• استرس داشتی

نا خودآگاه میری سمت پورن.

نتیجه‌ اش چیه؟
خستگی
بی‌ انگیزگی
 کرختی ذهن
یه جور بی‌ حسی عجیب نسبت به زندگی

چرا چیزی که فکر می‌کنیم حالمون رو خوب می‌کنه، آخرش نابودمون می‌کنه؟

جوابش توی یه مفهوم خیلی مهمه 
کمیت یا افزایش ترشح تعداد واحد های دوپامین به معنای با کیفیت بودن و سازنده بودن اون نیست!

تفاوت «کمیت» دوپامین با «کیفیت» دوپامین چیست؟

ببین بزار ساده بگم

دوپامین برای این ترشح میشه که:

• حالت خوب بشه

• انگیزه بگیری

• انرژی داشته باشی

• حرکت کنی سمت اهدافت

اما نکته‌ ی مهم اینه:
هر نوع دوپامینی مفید و سازنده نیست!

اگر دوپامین:

• از راه طبیعی

• به‌صورت تدریجی

• متناسب با ظرفیت مغز

ترشح بشه، سازنده‌ ست! 

اما اگر:

• یهویی

• شدید

• با حجمی که مغز آمادگیشو نداره

ترشح بشه، مخربه!

مثال ساده برای درک موضوع

فرض کن مغز تو، تا حالا نهایتا:

• ۱۰۰ واحد دوپامین رو تجربه کرده

حالا یهو با پورن:

• ۵۰۰ واحد دوپامین به مغزت میدی!

این دقیقاً شبیه چیه؟

• کسی که مدت‌ها قندیجات (غذاهای دارای قند مصنوعی) نخورده و ترک کرده بوده،اما یهو یه عالمه قندیجات بخوره

• یا کسی که بدنش به مواد مخدر عادت نداره، یهو دوز بالا دریافت کنه

نتیجه؟
بدن و مغز کم میارن

پورن دقیقاً همین بلا رو سر مغز میاره.

بعد از این شوک دوپامینی چه اتفاقی می‌ افتد؟

مغز خوشبختانه خیلی هوشمنده.
سعی می‌کنه:

• جلوی نابودی کامل نورون‌ ها رو بگیره

• سقوط شدید دوپامین رو کنترل کنه

مثلاً:
به‌ جای اینکه سقوط دوپامین رو بزاره روی منفی ۵۰۰
میاره روی:

• صفر

• یا منفی ۱۰۰

اما این فقط برای دفعه‌ های اوله.

اگر این شوک دوپامینی رو تکرار کنی:

• افت دوپامین شدید تر میشه

• بی‌ انگیزگی عمیق‌تر میشه

• حس پوچی و خستگی مزمن میاد سراغت

چرا بعد از تماشای پورن و خودارضایی حس پوچی و بدبختی می کنیم؟

چون:

• دوپامین زیاد گرفتی

• ولی بی‌ کیفیت

• بدون ارضای عاطفی

و مغز بعدش می‌ مونه با یه خلا بزرگ!

که این حس رو خیلی از افراد بعد اینکه پورن دیدن و خودارضایی کردن تجربه کردن 

که ی جوری انگار زندگی براشون بی معنی و پوچ شده

تفاوت پورن با رابطه واقعی چیه؟

اینجا یه فرق خیلی مهم وجود داره و اونم اینه که رابطه‌ی واقعی (رابطه ی سالم و حلال):

• زمان بره تا نتیجه بده

• صمیمیت و وقت گذاشتن می‌ خواد

• احساس و عاطفه درش در جریانه

• دوپامین به‌ تدریج ترشح میشه

برای همین:

• شوک ایجاد نمی‌ کنه

• مغز آسیب نمی‌ بینه

• افت شدید دوپامین نداریم 

اما پورن چی؟

• فوریه

• تنوع بی‌ پایان داره

• بدون زحمت و راحت بدست میاد

• هیچ ارتباط واقعی و سالم و حلالی در کار نیست

و تنوع دائمی اون هم باعث میشه که:

• مغز هر بار دنبال محرک جدید تر بره

• ظرفیتش به‌ هم بریزه

• کیفیت دوپامین فدا بشه

نکته مهم درباره رابطه واقعی

درسته که اوایل رابطه واقعی هم:

• ترشح دوپامین بالاست

اما چون:

• تکرار کنترل‌ شده‌ ست

• تنوع شخص نداره

• همراه با عشق و محبت و احساسه

به مغز آسیب نمی‌زنه.

دقیقاً مثل بعضی دارو ها:

• بدن اول واکنش نشون میده

• بعد عادت می‌کنه

• و سیستم پایدار میشه

رابطه سالم:

• هم دوپامین سالم میده

• هم نیاز عاطفی رو پوشش میده

• هم در نهایت نیاز جنسی رو

مشکل اصلی پورن این نیست که لذت بخشه
مشکلش اینه که:

با دوپامین زیاد بی‌ کیفیت، مغز رو از پا درمیاره!