سلام مجدد ☺️

اگه بخش اول این رو نخوندی، حتماً اول اون رو بخون چون این مطلب ادامه همونه:
https://zoneofgrowth.com/posts/quantity-vs-quality-of-dopamine-part-1

جمع‌بندی کوتاه از بخش قبل

تا اینجا فهمیدیم که تماشای پورن باعث ترشح بیش‌ازحد دوپامین میشه!
اونم نه یه ترشح عادی، بلکه یه شوک دوپامینی که از ظرفیت طبیعی مغز عبور می‌کنه!

نتیجه چی میشه؟
سیستم پاداش مغز کم‌کم کرخت، بی‌حس و بی‌تفاوت میشه.
یعنی دیگه با کارهای ساده زندگی حال نمی‌کنی، انگیزه‌ات از بین میره، تمرکزت نابود میشه.

دوپامین دقیقاً چیکار می‌کنه؟

خیلیا فکر می‌کنن دوپامین فقط برای «حال خوب» و «لذت» هست.
در صورتی که دوپامین فقط هورمون لذت نیست، بلکه مسئول ایناست:

• انگیزه برای شروع کار

• تمرکز روی یه هدف

• صبر کردن برای نتیجه

• تحمل سختی ها و چالش های مسیر اهداف

• ادامه دادن وقتی حال نداری

یعنی اگه سیستم ترشح دوپامینت بهم بریزه، نه فقط لذت، بلکه زندگیت هم بهم می‌ریزه!

خب من با پورن حالم خوب میشه، چرا ترک کنم؟

این یکی از بزرگ‌ترین خودفریبی‌ هاست.

واقعیت اینه که:
تو با پورن، لذت راحت و فوری می‌گیری
اما در عوضش:

• انگیزه‌ات رو از دست میدی

• تمرکزت نابود میشه

• زندگی برات یکنواخت و بی‌مزه میشه

نشونه‌ هاش چیه؟

اگه اینا رو تجربه می‌کنی، بدون سیستم پاداشت داغونه:

• نسبت به چیزای عادی و روزمره انگیزه نداری

• تقریبا با هیچ فعالیت یا کاری حال نمی‌کنی

• تمرکز نداری

• کارهای ساده برات خیلی بزرگ و سخت به نظر میان

• زندگی عادی برات بی‌ معنی شده

چرا این اتفاق می‌افته؟ (کمی علمی‌تر)

وقتی مغزت به دوپامین‌های شدید، سریع و مصنوعی (مثل پورن) عادت کنه:

• دیگه برای کارهای طبیعی دوپامین ترشح نمی‌کنه

• اهداف بلند مدت براش جذاب نیستن

• پاداش‌ های دیر بازده رو نمی‌پذیره

نتیجه نهایی؟
ذهن میگه:
«چرا زحمت بکشم وقتی یه راه سریع‌تر هست؟»

«من اراده دارم، هر وقت بخوام ترک می‌کنم»

اینم دقیقاً همون حرفیه که همه معتادا می‌زنن.

بذار رک بگم:
وقتی اعتیاد شکل گرفت،
ذهن و بدن برات تصمیم می‌گیرن، نه خودت.

درست مثل مواد مخدر:

• موقع ترک، بدنت مقاومت می‌کنه

• ذهنت بهونه میاره

• وسوسه شدید میشه

• حالت بد میشه

اگه زود اقدام نکنی، کار سخت‌تر و سخت‌تر میشه.

چرا ادامه دادن پورن آینده‌ات رو نابود میکنه؟

چون مغزی که به دوپامین‌های بدردنخور و ناسالم عادت کنه:

• حوصله اهداف بلندمدت رو نداره

• برای نظم، تلاش و مسئولیت انرژی نمی‌ذاره

• کارهای مهم براش غیرقابل تحمله

بعدش چی میشه؟
تو فکر می‌کنی:

«من تنبلم، بی‌عرضه‌ام، بی‌انگیزه‌ام»

در حالی که مشکل تو نیستی
مشکل، سیستم پاداش مغزته که خراب شده!