سلام داداش و ابجی گل من چ خبرا؟☺️

ببین اگر برای تو ام سؤال شده که آیا آسیب هایی که خود ارضایی بهت زده بعد از ترکش از بین میره یا نه باید بهت بگم که آره از بین میره

اما قبلش بذار یکم بررسی کنیم که این آسیب ها چیا هستن؟
 

از جمله مهم ترین آسیب هایی که انجام خود ارضایی به دنبال داره ایناست:

• احساس گرفتگی و پوچی و افسردگی، کسی که خیلی درگیر این عادت بد شده باشه این حس رو خیلی تجربه میکنه مخصوصاً اگر به صورت کلی آدم تنهایی هم بوده باشه، لامصب جوری میشه که اصن انگار همیشه دپرس و گرفته ای و انگیزه ای برای زندگی نداری…

   

• تحریک پذیری زیاد، جوری میشی که با ی چیز کوچیک هم تحریک میشی و به قولی آستانه تحریک پذیریت بالا میره!

   

• عدم داشتن تمرکز و آشفتگی ذهنی، اینو اونایی خوب درک میکنن که میخواستن ی کار مهمی رو انجام بدن مثل آزمون یا امتحان یا ی چیزی که نیاز به تمرکز و وقت گذاشتن توی تنهایی داشته باشه! یعنی ببین دهنت آسفالت میشه تا بتونی تمرکز کنی و اون آزمون و امتحان رو رد کنی… چرا که این افکار تحریک آمیز اذیتت میکنن و نمیزارن که تمرکز کنی!

   

• اعتیاد به دوپامین های فیک، این موضوع واقعاً دردآورده که آدم اعتراف کنه که چقدر زندگیش رو به دوپامین های فیک گره زده… دوپامین فیک از دیدن استوری و ریلز ها و ویدیو های short دیدن گرفته تا چشم چرونی توی پیجای زرد و نیمه جنسی تا دنبال کردن ی دختری با چشم توی خیابون که ی لباس باز پوشیده ترشح میشه... همه ی اینا ی سری دوپامین های فیک بهت میده که در بلند مدت باعث میشه تا برای حال خوب و انگیزه داشتن و همچنین دپرس و گرفته نبودن به ادامه ی انجام اینکارا معتاد باشی! 

خب بریم سراغ اینکه آیا این آسیب ها از بین میرن یا نه؟

ببین بدن ما و اکثر موجودات زنده ی مکانیزمی داره که اگر مشکلی براش پیش بیاد خودش تلاش میکنه تا خودش رو بازیابی و ترمیم کنه تا به حالت نرمالش برگرده!

مثلاً ی مثالی که این موضوع رو ثابت میکنه مریضی سرما خوردگی هستش که گلبول های سفید با ویروس مبارزه میکنن تا اونو از بدن خارج کنن و وقتی هم شما دارویی مصرف میکنین در واقع دارین این گلبول هارو تقویت میکنین تا زودتر خوب بشین، وگرنه اینا خودشون در زمان بیشتر هم میتونن اون ویروس رو از بین ببرن! مگر اینکه اون ویروس جهش یافته باشه و بدن هنوز باهاش وفق پیدا نکرده باشه و نیاز باشه که بیشتر کمکش کنید وگرنه خودش خودش رو خوب میکنه.

ی مثال دیگه بحث تنظیم قند خون هستش که بدن ما خودش انسولین رو میسازه تا قند خون مارو کاهش بده وگرنه با این همه شیرینی جاتی که مصرف میکنیم بارها میتونستیم از این طریق بمیریم، چون سطح بالای قند برای مغز به شدت خطرناکه!

اینکه ی سری از افراد رو هم میبینید که میرن انسولین میزنن علتش اینه که این بخش از مکانیزم بدنشون از کار افتاده یا ضعیف شده!

خب پس فهمیدیم که بدن ما این مکانیزم رو داره که خودش رو ترمیم کنه!

این مسئله برای آسیب هایی که بالاتر گفتم و همچنین آسیب های دیگه ای از جمله زود انزالی و … هم صدق میکنه!

ببین وقتی که ی مدت در معرض عوامل تحریک زا نباشی

وقتی که ی مدت هی با اونجات ور نری

هی نری دخترا رو دید نزنی (یا اگر دختری هی نری پسرا رو دید نزنی)

هی نری این پیجای اینستاگرام رو که ملت همه چیشون رو ریختن بیرون رو دیدی نزنی…

بعد ی مدت…

کم کم...

مغزت ریکاوری میکنه خودش رو و میبینی بعد ی مدت مثلاً 15 یا 21 روز 

دیگه اونقدر تحریک نمیشی و آستانه تحریک پذیریت اومده پایین و به قولی نرمال شده!

و ذهنت دیگه اونقدر درگیر این نیست که هی بهت پیشنهاد بده که برو فلان چیزو دید بزن

برو فلان کارو کن…
 

و کل مسیر این ترمیم و بهبودی از جایی شروع میشه که تو دیگه خودت رو در معرض این محتوای جنسی و نیمه جنسی قرار ندی و همچنین با ایجاد یک سبک زندگی مناسب وقتت رو پر کنی تا دیگه زمانت زیاد خالی نباشه تا دوباره برت گردونه!

و از خداوند هم کمک بخواه تا اگرم ناخواسته ی چیزی به چشمت خورد کمکت کنه (البته که خودت هم باید تکنیک های مدیریت این تایم هارو هم بلد باشی که قبلاً توی پستای قبلی صحبت کردیم)

ببین اینکه داری در مسیر درست حرکت میکنی و تلاشت اینه که کاریو انجام ندی که برخلاف درون و فطرتت هست و این خیلی ارزشمنده! و همچنین باید بدونی که این قانون جهان و خالق این جهان که "خداوند" باشه هستش که به تو کمک کنه تا بتونی در این مسیر موفق بشی...

اینکه یک فردی داره به رشد و پیشرفت جهان کمک میکنه...

اینکه ی فردی داره خودش رو بهبود میده تا در خلاف جهت قوانین الهی حرکت نکنه...

همه و همه ی اینا کمک های خالق اون جهان رو هم شامل حالش میکنه!

حتی اگر به وجود اون خالق اعتقاد هم نداشته باشی!